Een bijzonder transport door België.

 

Ik werd op een middag met een “Eurodieplader” op pad gestuurd naar een adresje bij “Bois ‘d Haine”, alwaar ik de volgende ochtend een vat moest gaan laden. De afmetingen waren niet extreem, niets te lang, 4.00m breed en 4.80m. hoog, maar toch groot genoeg om problemen mee te kunnen krijgen! Er was vooraf al enig verkenningswerk verricht en met deze informatie moest het allemaal gaan lukken. Het vat moest afgeleverd worden in de Antwerpse haven, en wanneer het laden de volgende ochtend vlot verliep zou dat nog diezelfde middag kunnen. Nu lag het laadadres niet op een industrieterrein maar ergens in een woonwijk, meer een buurtschap. De planner had mij dat vooraf verteld en deelde mij tevens mee dat ik ook maar een stukje van de route, aangegeven op de vergunning moest rijden. De dieplader kon ik bij de klant laten staan tot de volgende ochtend. Zo gezegd, zo gedaan en al snel reed ik met mijn losse trekker over een pad door het bos. Dat was volgens de planner de route om daar weg te komen met een hoogte van 4.80m. Na het bos ging het dan rechts af waarna ik na ca. 500 meter op de grote doorgaande weg uitkwam. Hierna ben ik naar de routier daar in de buurt gereden en heb een gezellige avond gehad met enkele collega’s onder het genot van een goede maaltijd.

De volgende ochtend om 7.00u stond ik weer kant-en-klaar voor de dieplader en gingen we het vat laden. Dit was zo gebeurd en vervolgens kon ik de lading goed vast zetten en alle accessoires die volgens de Belgische wet noodzakelijk zijn aan de auto bevestigen. Nadat ook die zaken, diverse markeringsborden en zwaailichten, gemonteerd waren en de papieren ingevuld, kon de reis naar Antwerpen aanvangen. Ook de begeleider was in die tussentijd gearriveerd.

Het eerste probleem wat zich aandiende was de elektriciteitsvoorziening in het dorp. Zoals u weet hangen in België nog veel kabels boven de weg, en een van die kabels was schuin over de weg gespannen. Deze kabel moest even omhoog getild worden, zodat ik kon passeren. Daarna rechtsaf het bos in. Dat werd dus 500m snoeiwerk, want daar komt normaal al helemaal geen vrachtwagen doorheen gereden, laat staan een groot transport. Maar langzaam aan ging het prima zonder dat er teveel takken afbraken. Gelukkig was het vat niet vatbaar voor krassen.

SONY DSC

De begeleider was vooruit gereden om het eventuele tegemoetkomende verkeer tegen te houden. Nadat het bos gepasseerd was konden we rechts af naar de hoofdweg alwaar we linksaf gingen de doorgaande weg N57 op richting Soignies. Daar ging het rechts de N6 op richting Halle. We waren nog maar net op weg toen ik een nieuwsgierige planner aan de telefoon kreeg met de vraag hoe het liep? Nou, het ging prima. Ik kreeg te horen dat verderop langs de N6 een drietal spoorviaducten lagen. De eerste twee waren hoog genoeg volgens de planner, maar het derde zou wat krap kunnen zijn. Die zou ik aan de linker kant moeten passeren, omdat er daar meer hoogte was gemeten. Er zou daar ruimte zijn tot 4.90m! Nu was ik bij het nameten voor vertrek 4.78m precies, dus dat zou geen enkel probleem moeten zijn! Volgens de planner zou ik zelfs gewoon rechts er onderdoor kunnen want daar had hij bij de verkenning 4.82m gemeten! Met deze informatie reden we verder. Die viaducten lagen nog ruim een half uur verder, dus voorlopig konden we nog even rijden.

Zoals gezegd gingen de eerste twee viaducten moeiteloos. Dit waren de nieuwe bruggen voor de hoge snelheidslijn, en die zijn wel meer dan 7 meter hoog. Vlak voor Halle kwam na het viaduct van de autobaan (ook hoog genoeg) het “twijfelgeval”. Een oude spoorbrug, die al wel eens eerder geraakt was gezien de schade aan het beton! Tja, dan ben je gewaarschuwd natuurlijk, dus maar even gestopt. Ook de vergunning gaf aan dat de hoogte links meer was dan rechts, maar omdat we lager waren dan aangegeven zijn we voorzichtig gaan proberen! Maar helaas liep ik al na 2 meter vast. Nu had ik nog 12cm bodemspeling, dus die konden we nog zakken. Plat op de grond schoven we verder, maar ook dat hield snel op. Dat betekende dus achteruit terug en oversteken om het links nog eens te proberen. Maar hier liep het helaas ook vast, al was ik wel al halverwege het viaduct. Maar ja, je moet er helemaal onderdoor, dus hadden we een probleem! Eerst maar eens een stukje achteruit onder het viaduct vandaan, en dan maar eens gaan zien hoe we dan uiteindelijk toch aan de andere kant konden komen!

SONY DSC

Ik stond goed en wel terug voor het viaduct toen de politie arriveerde! Kennelijk waren zij gewaarschuwd door een toevallige voorbijganger. Je hebt altijd mensen die je erin proberen te luizen! Ook op dat zelfde moment ging de telefoon alweer! De planner met de vraag waarom ik stil stond? Big brother is watching you! Natuurlijk had hij al gezien dat we voor het “probleem” viaduct stonden. Toen ik hem vertelde dat ook de politie ter plaatse was voelde hij meteen zijn portemonnee een stuk lichter worden! Zijn antwoord was zoals de meeste planners wel doen; “Je lost het wel op zeker? En ik hoor het wel!” Nou, daar ben je dan weer mooi klaar mee! Nu weet hij ook wel tegen wie hij dit zegt, en dat betekend voor mij zoveel als “ga je gang, alles is goed”.

Samen met de begeleider en de politie zijn we alles na gaan meten, zowel de lading als het viaduct, en omdat alle maten overeenstemden met de vergunning, behalve die van het viaduct zijn we samen met de politie naar een alternatieve route gaan zoeken! Nu zijn die gasten daar wel bekend, dus al snel was er een route gevonden! In overleg met hen en nadat ik met het Politiebusje de omleiding had bekeken, zijn we omgedraaid en hebben het alternatief onder begeleiding van de politie gereden. Probleem opgelost en….géén bekeuring! Nadat we afscheid van de politie hadden genomen heb ik nog even naar de planning gebeld! Ik heb ook nog geprobeerd om wat “smeergeld” te claimen, maar helaas… Die Loek O. was wakker die ochtend! Maar toen hij voor de aanvraag van de vergunning was gaan meten, had er vast een stofje in zijn ogen gezeten! Maar ja, iedereen maakt wel eens een foutje, dat is menselijk, en gelukkig is er geen schade ontstaan. Al met al een goede afloop. Op naar het volgende probleem. We moesten met deze lading dwars door Brussel. Op zich niet zo moeilijk, maar wanneer je breder bent dan 3.50m moet de route door Brussel bij de politie aangemeld worden minimaal 2 dagen van te voren! Zij zorgen dan dat er een parkeerverbod word ingesteld langs een wat smaller deel van het traject zodat je daar dan gemakkelijk kunt passeren. Helaas was dit niet gebeurd, en dus moest het maar op hoop van zegen! En hier hadden we geluk1 Mede omdat het een rond vat was en de maximale breedte dus vrij hoog zit1 Het enige wat ik even moest veranderen was de breedteborden wat naar binnen stellen. Nou, dat was zo gebeurd en we konden er zonder problemen passeren. Datgene waar we het meeste angst voor hadden bleek dus geen probleem te zijn! Maar we waren de stad nog niet uit of we kwamen bij een omleiding. De route die we dienden te volgen was deels opgebroken, en dit stond niet aangekondigd in de vergunning. Dat betekende dus dat deze werkzaamheden ook niet aangemeld waren! N was er wel een eenrichting ingesteld, maar die was alleen voor het tegemoetkomende verkeer. Een omleiding volgen met dergelijke afmetingen mag je niet zomaar doen, dus bleef er een ding over, en dat was tegen het verkeer in! De begeleider is via de omleiding naar de andere kant gereden om daar het verkeer tegen te houden. Ondertussen ben ik te voet alle paaltjes die langs de kant stonden gaan verzetten. Dat moest omdat er anders te weinig ruimte was. Al met al wéér drie kwartier verloren! Nadat we ook hier doorheen gemanoeuvreerd waren kon de rest van de rit zonder problemen afgemaakt worden. We waren door al die dingen wel te laat om nog te lossen, zodat er niets ander overbleef dan afkoppelen op de kaai en met de losse trekker naar de Total Truckstop 730, om daar nog een gezellige avond te hebben!

SONY DSC